Steun Ons!
Op 28 augustus 2010 gaan wij – Rob, Dick en Martijn – de Alpe d’Huez beklimmen voor het goede doel. Het doel is aandacht te vragen en geld op te halen voor onderzoek naar primaire hersentumoren. Wij zijn niet alleen: we gaan misschien wel met 300 steppers de berg op! Wij hebben ons gecommiteerd om per persoon 1.500 euro aan sponsorgeld op te halen. Steun ons!
Ik step voor Thalia. Thalia, onze tweede dochter, werd geboren op 12 mei 2006. Kort na haar tweede verjaardag bleek dat er een tumor in Thalia haar hersenen groeide. Na een aanvankelijk geslaagde operatie, bleek de tumor kwaadaardig en er volgde chemotherapie. De behandeling was erg zwaar, maar kon niet voorkomen dat de tumor al binnen 4 maanden terugkeerde. Na staking van de behandeling is zij 5 weken later, bij ons thuis, in de geborgenheid en beslotenheid van ons gezin, in alle rust overleden. Vanaf het eerste moment dat wij hoorden dat ze ziek was, zijn mijn vrouw en ik elk moment bij haar geweest. Iedere dag en omstebeurt de nacht – totaal 5 maanden lang. Dat lieve kleine meisje, peutertje, is tegelijkertijd een grote bron voor verdriet en van inspiratie. Juist door de wijze waarop Thalia er zelf mee omging, onwetend van de ziekte en het perspectief van haar naderende einde: na iedere – vaak ingrijpende – medische handeling ging zij als onaangeslagen door, speels, vol van verwachtingen, leergierig en met een enorme levensenergie tot en met de laatste dag. Ik step mee om te vechten voor een betere toekomst; een toekomst waarin we meer weten over de genezing van primaire hersentumoren. Daarvoor is allereerst meer aandacht en geld nodig. Steun mij, als sponsor – of step zelf ook mee (click hier)!
Thalia heb ik pas echt leren kennen op onze vakantie in 2007. Mijn broer Rob en Natasja waren verhuisd naar Chicago en kregen daar hun tweede dochter – Thalia in 2006. In die zomer, toen Thalia bijna anderhalf was, hebben wij Rob en Natasja daar opgezocht. Natuurlijk, via foto’s hadden we al kennisgemaakt met Thalia, maar het is pas echt als je met elkaar tijd doorbrengt. Lekker naar het strand aan lake Michigan, waar zij uren kon spelen aan de rand van het water. Of, en dat is wat je op de foto ziet, lekker een broodje eten in een restaurantje, samen naar de dierentuin, lekker barbecuen in de tuin, spelletjes doen op de waterglijbaan en yoghurt eten… … Wat waren wij blij met ons Amerikaanse nichtje!
In het voorjaar van 2008 kwamen Rob en Natasja en de kinderen terug. In mei werd bij Thalia een tumor ontdekt en we kwamen in een rollercoaster van angst en hoop terecht. Thalia ondering alle behandelingen zo stoer en bleef opgewekt – en was iedereen tot steun.. In die tijd deelde ze uit, haar genegenheid tot ons, de leuke grapjes. Zitten we in het ziekenhuis samen naar Dora te kijken – een engelse versie. Zegt ze: ‘ik zal wel vertellen wat er gebeurt, dit kan jij niet verstaan’. Maar ook een spel met mooie stickers, daar kon ze uren mee spelen. Ik kreeg er een, plakte hem in de auto – een lachende, roze, smiley- en natuurlijk zit die er nog steeds. En rij je in gedachten met ons mee… In oktober gebeurde het onvermijdelijke, Thalia overleed aan de gevolgen van een hersentumor.
We denken vaak aan haar, bij elke wolk met een gouden rand, bij elke smiley, bij elke foto die van haar die onze screensaver weergeeft. Ik ga nu voor haar aan het werk: de berg op! En voor het goede doel: geld inzamelen voor onderzoek tegen deze gemene ziekte. Steun mij (click hier).
Het is nu een jaar geleden dat Thalia stierf aan een hersentumor. Mijn nichtje was net tweeen een half. Ik kende haar nog niet zo lang. Mijn broer en z’n vrouw woonden in Amerika toen ze geboren werd. Het was net nadat zij terug waren dat zij ziek werd. Thalia was een bijzonder karaktertje, een krachtige, weloverwogen grietje. Met een beetje doorzettingsvermogen had ze president van Amerika kunnen worden, ze was immers in Amerika geboren. Maar ze stierf aan hersen kanker. Jaarlijks gebeurt dat nog best wel vaak. Zo’n 1500 mensen sterven jaarlijks aan hersentumor. Het blijkt dat er nog niet veel bekend is over hoe je hersenkanker kan stoppen of behandelen.
Het zou daarom wel mooi zijn als er meer kennis was door onderzoek. Onderzoek naar dit soort kanker is duur en wordt in Nederland, en eigenlijk wereldwijd niet veel gedaan. Veel geld gaat naar ander onderzoek. Bijvoorbeeld naar darmkanker of borstkanker. En dat heeft succes gehad. De genezingskans is steeds groter bij die vormen van kanker.
Afijn, zoals ik al zei: een jaar later. Tijd voor een daad. Een daad die Ãk wil stellen samen met mijn broer Rob en nog 298 steppers. We gaan de Alpes d huez opsteppen voor geld. Geld om onderzoek mogelijk te maken naar hersenkanker. Een daad stellen voor geld. Een daad stellen voor meer onderzoek. Een daad voor mensen met een hersentumor.
Ons doel? We gaan zo’n 500.000 euro bijelkaar steppen. En ik zoek daarvoor sponsors. Mensen die voor mijn prestatie geld overmaken. Elke bijdrage telt. Van particulieren maar ook van organisaties. Daarnaast ben ik op zoek naar ambassadeurs. Mensen die mijn sponsoractie steunen, daar reclame voor maken, die het door vertellen, die wellicht in eigen kring of club geld inzamelen.
Wil jij mijn sponsor en / of ambassadeur zijn (click hier!)?
http://nl.linkedin.com/in/martijnsweitser
